İlk kitabını 2005 yılında almışım. İlk sayfasına tarih atanlardan mısınız sizde, ben öyleyim işte aldığım zaman değil de okumaya başlayınca atarım tarihini ve şimdi 100 sayfa eklenmiş halini yine okudum ve aynı tadı aldım.
Kullanma kılavuzunu yanımıza almadan geliyoruz dünyaya.
' Bilirsiniz, bazı insanlar egolarının etkisiyle kılavuz kitap okumaya karşı çıkarlar. Gururla bir karşı koyuşla ,
"Bana nasıl akıl verir, kimse hayatı öğretemez" derler!
Bu tür insanlar kılavuz kitap okuyanlarla da alay ederler. Entelektüel hesap verebilirliği önemsediğim için açıklamaya çalışayım.
Avukata, iç mimara, doktora, kuaföre, musluk tamircisine işiyle ilgili bir şey sorduğumuzda, bizden daha akıllı olduklarını değil, o konuda daha (b)ilgili olduklarını düşünürüz. Biz de 0 kadar zaman harcarsak, onlar kadar bilgi sahibi olabiliriz belki, ama bunu yapmayıp, onların harcadığı zaman ve enerjiden faydalanarak işimizi halletmek daha iyi bir fikirdir. Buna toplumsal işbölümü deniyor!

Bizler de akıl üstünlüğünden çok, uzmanlığın getirdiği detay hakimiyetiyle böyle kitaplar yazabiliyoruz.
SİZ KENDİNİZİ GELİŞTİRDİKÇE ŞARTLAR DEĞİŞECEKTİR.
AMAÇSIZLIK ACININ ŞİDDETİNİ ARTIRIR, AMAÇ ACMI ANLAMLI VE KATLANILABİLİR KILAR.
"Sen işini kış tut, yaz çıkarsa bahtına "der aile büyüklerimiz.
"Ne oldum deme, ne olacağım de" diye tembihler atasözlerimiz.
"Akarken hemen küpünü doldur" diye uyarır meslek büyüklerimiz. Hep bir istikrarsızlık ürküntüsü, belirsizlik korkusu ve başarısızlık beklentisi egemendir. Gol atmaya değil gol yememeye, on numara futbolculuğu değil kaleciliğe hazırlanırız.
Başarıyı büyütmekten daha çok başarısızlığı bölüşmeyi öğreniriz Başarıyla ilişkimiz daha travmatik, kaybetmemişlikle ilişkimiz daha tanıdıktır. Başarı bölgesi gurbetimiz, başarısızlık bölgesi anavatanımızdır. Elbette herkes bu anlayışta değildir, ama kayda değer bir kitle böyledir.
En önemli hayat becerilerinden biri, kontrol edemediğimiz şeylerin bizim üzerimizdeki etkisini kontrol edebilmeyi ve yönetebilmeyi öğrenmektir. Annemizi seçemeyiz, ama annemizle ilişkimizi yürütme biçimimizi seçebiliriz.
"BİLGİ GÜÇTÜR" der BACON. En büyük güç, kendi hayatını kontrol edebilme bilgisini öğrenmektir.
Aynı denizde benzer iklimde zıt hayatlar yaşanır. Tutunamayanlar rüzgarı suçlar, galipler yelkenleri tutma şekilleriyle övünür.
AMAÇLARI OLMAYANLAR AMAÇLARI OLANLARIN ARACI OLUR!
Sıfırdan Zirveye çıkanların hikayelerinde üç ortak nokta göze çarpar.
Birincisi onlar da yolun, başındayken alayları yenilgiler, yoksulluk ve yalnızlıkla boğuşurlar. Onları başarılı yapan karşılaştıkları iyi olaylar değil, kötü olaylarla başa çıkma biçimleridir.
İkincisi, bu insanların kontrol imkanları kendilerine duydukları inanç oranında genişler.
Üçünçü nokta, her başarı hikayesinde kahramanın dibe vurup yükselişe geçtiği bir an, tüm zorlukları göğsüne alıp yürüdüğü bir nokta vardır. İşte bu an, HER ŞEY BENİMLE BAŞLAR noktasıdır.
NEYE ÖNEM VERİRSENİZ 0 YÖNDE KENDİNİZİ GELİŞTİRİP DAHA İYİ OLURSUNUZ.
NEYE ÖNEM VERECEĞİNİZİ DE SONUÇLARINIZI NEYE BAĞLADIĞINIZ BELİRLER.
Kullanma kılavuzunu yanımıza almadan geliyoruz dünyaya.
' Bilirsiniz, bazı insanlar egolarının etkisiyle kılavuz kitap okumaya karşı çıkarlar. Gururla bir karşı koyuşla ,
"Bana nasıl akıl verir, kimse hayatı öğretemez" derler!
Bu tür insanlar kılavuz kitap okuyanlarla da alay ederler. Entelektüel hesap verebilirliği önemsediğim için açıklamaya çalışayım.
Avukata, iç mimara, doktora, kuaföre, musluk tamircisine işiyle ilgili bir şey sorduğumuzda, bizden daha akıllı olduklarını değil, o konuda daha (b)ilgili olduklarını düşünürüz. Biz de 0 kadar zaman harcarsak, onlar kadar bilgi sahibi olabiliriz belki, ama bunu yapmayıp, onların harcadığı zaman ve enerjiden faydalanarak işimizi halletmek daha iyi bir fikirdir. Buna toplumsal işbölümü deniyor!

Bizler de akıl üstünlüğünden çok, uzmanlığın getirdiği detay hakimiyetiyle böyle kitaplar yazabiliyoruz.
SİZ KENDİNİZİ GELİŞTİRDİKÇE ŞARTLAR DEĞİŞECEKTİR.
AMAÇSIZLIK ACININ ŞİDDETİNİ ARTIRIR, AMAÇ ACMI ANLAMLI VE KATLANILABİLİR KILAR.
"Sen işini kış tut, yaz çıkarsa bahtına "der aile büyüklerimiz.
"Ne oldum deme, ne olacağım de" diye tembihler atasözlerimiz.
"Akarken hemen küpünü doldur" diye uyarır meslek büyüklerimiz. Hep bir istikrarsızlık ürküntüsü, belirsizlik korkusu ve başarısızlık beklentisi egemendir. Gol atmaya değil gol yememeye, on numara futbolculuğu değil kaleciliğe hazırlanırız.
Başarıyı büyütmekten daha çok başarısızlığı bölüşmeyi öğreniriz Başarıyla ilişkimiz daha travmatik, kaybetmemişlikle ilişkimiz daha tanıdıktır. Başarı bölgesi gurbetimiz, başarısızlık bölgesi anavatanımızdır. Elbette herkes bu anlayışta değildir, ama kayda değer bir kitle böyledir.
En önemli hayat becerilerinden biri, kontrol edemediğimiz şeylerin bizim üzerimizdeki etkisini kontrol edebilmeyi ve yönetebilmeyi öğrenmektir. Annemizi seçemeyiz, ama annemizle ilişkimizi yürütme biçimimizi seçebiliriz.
"BİLGİ GÜÇTÜR" der BACON. En büyük güç, kendi hayatını kontrol edebilme bilgisini öğrenmektir.
Aynı denizde benzer iklimde zıt hayatlar yaşanır. Tutunamayanlar rüzgarı suçlar, galipler yelkenleri tutma şekilleriyle övünür.
AMAÇLARI OLMAYANLAR AMAÇLARI OLANLARIN ARACI OLUR!
Sıfırdan Zirveye çıkanların hikayelerinde üç ortak nokta göze çarpar.
Birincisi onlar da yolun, başındayken alayları yenilgiler, yoksulluk ve yalnızlıkla boğuşurlar. Onları başarılı yapan karşılaştıkları iyi olaylar değil, kötü olaylarla başa çıkma biçimleridir.
İkincisi, bu insanların kontrol imkanları kendilerine duydukları inanç oranında genişler.
Üçünçü nokta, her başarı hikayesinde kahramanın dibe vurup yükselişe geçtiği bir an, tüm zorlukları göğsüne alıp yürüdüğü bir nokta vardır. İşte bu an, HER ŞEY BENİMLE BAŞLAR noktasıdır.
NEYE ÖNEM VERİRSENİZ 0 YÖNDE KENDİNİZİ GELİŞTİRİP DAHA İYİ OLURSUNUZ.
NEYE ÖNEM VERECEĞİNİZİ DE SONUÇLARINIZI NEYE BAĞLADIĞINIZ BELİRLER.






.jpg)
.jpg)
.jpg)




















